******************************************************************************************************
Indien u dit kunt lezen wordt de onderstaande nieuwsbrief niet correct door uw mailprogramma getoond.
Een correcte HTML weergave van deze nieuwsbrief kunt u zien door het hiernavolgende webadres te kopiŽren
en vervolgens te plakken in uw webbrowser:
http://www.emailnieuwsbrieven.nl/sbo/EcoFys/showarch.asp?LijstID=1123&BriefID=3611&Persoonid=[SysPersoonID]
******************************************************************************************************
 
nr 13.
2 juli 2004

Onder druk van de Europese Commissie is het Nederlandse plafond voor industriŽle CO2-emissies voor de eerste periode van de Europese emissiehandel met drie miljoen ton verlaagd naar 112 megaton per jaar. Dit maakte Paul van Slobbe van EZ bekend tijdens het Congres Emissiehandel op 29 juni.

Hoewel het definitieve oordeel van de Europese Commissie pas medio juli bekend wordt, heeft de Nederlandse overheid al wat aanpassingen aan het nationale allocatieplan aangebracht, op grond van commentaar van de Commissie. De Commissie vindt het Nederlandse Allocatieplan over het algemeen goed onderbouwd, maar stelde een aantal punten ter discussie. Zo vond zij de 115 megaton – het resultaat van afspraken tussen de overheid en de industrie - te ruim en stelde ze voor dit te verlagen naar 109 megaton – de uitkomst van een eerdere studie van CPB en ECN.

Compromis

In een brief aan Eurocommissaris WallstrŲm heeft minister Brinkhorst aangegeven het plafond te verlagen naar 112 megaton. Aan de Tweede Kamer legde Brinkhorst deze week in een brief uit dat de Commissie tot dit compromis bereid was, maar dan alleen als het plafond snel zou worden aangepast, voordat het in de 'afstemmingsroute' binnen de Commissie zou gaan. "Liever dit dan een formeel en naar verwachting stringenter oordeel af te wachten", aldus Brinkhorst.

Ook ziet Brinkhorst af van het teruggeven van reserves aan installaties aan het eind van de eerste handelsperiode. De Commissie vindt dit namelijk niet bespreekbaar. Deze reserve, bedoeld voor onbekende nieuwkomers en uitkomsten van eventueel beroepsprocedures, is nu verkleind van 4 naar 2,5 megaton per jaar. Daarmee is al 1,5 megaton van de verlaging van het plafond met 3 megaton verantwoord.

De industrie reageerde teleurgesteld op het verlaagde plafond. Zij zal betrokken worden in het overleg over de overige 1,5 miljoen ton. "In beroep gaan tegen het Europese besluit zal erg moeilijk worden", meldde Paul van Slobbe van EZ op het Congres Emissiehandel. Overigens zal ook voor de tweede handelsperiode (2008-2012) het plafond voor de industrie 112 megaton bedragen.

Het derde kritische punt is het feit dat Nederland de kleinere bedrijven buiten het systeem wil houden. Niet de Europese Commissie, maar de collega-lidstaten moeten oordelen over dit onderdeel. Die discussie wordt na de zomervakantie verwacht. Brinkhorst heeft goede argumenten om deze 'opt-out' geaccepteerd te krijgen, maar zekerheid hierover bestaat nog allerminst.

Brusselse keuken

Tijdens het Congres Emissiehandel gaf Van Slobbe met 'een kijkje in de Brusselse keuken' aan hoe de onderhandelingen met de Europese Commissie verlopen: "We lichten ons allocatieplan toe in werkgroepen en op formele bijeenkomsten. Verder lobbyen we op alle niveaus bij de Commissie en lidstaten."

Een belangrijk punt in de besprekingen is de beoordeling van allocatieplannen van andere landen. De vrees bij de industrie bestaat nog steeds dat andere plannen meer ruimte aan buitenlandse concurrenten zullen geven. Van Slobbe: "De kritieke punten van andere plannen kaarten we voortdurend bij de Commissie aan." De EZ-ambtenaar legde hierbij nadruk op de 'zorgenkindjes' onder de lidstaten. "Zo hanteert Frankrijk een verkeerde definitie van verbrandingsinstallaties, is Polen veel te laat met haar plan en gaat het concept-Italiaanse plan uit van een zeer ruime allocatie. We zullen pleiten voor gelijke behandeling van de plannen en een goede onderbouwing met cijfers voor het halen van Kyoto."

Van Slobbe maakte ook duidelijk dat er nog een tweede moment van inspraak voor bedrijven komt, namelijk op het moment dat er een ontwerp van het definitieve zogeheten 'nationale toewijzingsbesluit' is gepubliceerd. Daarin staat de definitieve toewijzing aan bedrijven, op basis van het aangepaste en door de Commissie geaccepteerde plan. De rekenregels en het totale plafond zijn dan al geaccepteerd door de Commissie, dus heeft die inspraak uitsluitend betrekking op de toepassing van de rekenregels.

Terug naar de inhoud

Daags voor het zomerreces dat vandaag is ingegaan, heeft de Tweede Kamer het wetsvoorstel geaccepteerd dat CO2-emissiehandel in Nederland wettelijk regelt.

Het wetsvoorstel is zonder amendementen aangenomen. Een motie van PvdA'er Diederik Samsom om een deel van de emissierechten niet uit te delen maar te veilen vond geen meerderheid. Staatssecretaris Van Geel had al eerder aangegeven nog de handen vrij te willen houden op dit punt.

Het wetsvoorstel kan nu naar de Eerste Kamer worden gezonden. Van Geel zal de Eerste Kamer daarbij vragen het wetsvoorstel snel te behandelen, ten einde de termijnen van de Europese regelgeving te kunnen halen.

Vergunningen

Tijdens het Congres Emissiehandel riep Tilly Zwartepoorte, directeur Klimaatverandering en Industrie, bedrijven wederom op om snel actie te ondernemen met betrekking tot de vergunningen. In het wetsontwerp is vastgelegd dat bedrijven per 1 januari 2005 CO2-emissievergunning moeten hebben. Bedrijven kunnen zich hierop voorbereiden door nu al een concept-monitoringsprotocol bij de NEa in te dienen. De NEa zal een voor-beoordeling van dit concept uitvoeren. Indien bedrijven voor 1 oktober een 'quick-scan bestendige' vergunningsaanvraag bij de NEa hebben ingediend, dan wordt ervan uitgegaan dat bedrijven 'naar beste eer en geweten' hebben gehandeld om tijdig een vergunning te krijgen. Indien dan toch de vergunning niet tijdig (voor 1 januari 2005) door de NEa kan worden verleend dan zal dit niet aan de bedrijven worden verweten en wordt niet handhavend op dit punt opgetreden. Dit zal in de beleidsregels voor de NEa worden opgenomen. Een voorziening in de wet stelt tevens dat vergunningsaanvragen die nog voor inwerkingtreding van de wet worden ingediend, rechtsgeldig zijn.

Zeer binnenkort zal een ministeriŽle regeling worden (voor)gepubliceerd waarin duidelijk staat welke eisen er aan de vergunningaanvraag en het daaraan gekoppelde monitoringsprotocol worden gesteld. Daarmee kunnen bedrijven tot in detail hun vergunningsaanvraag uitwerken.
uitwerken.

Terug naar de inhoud

Op 29 juni 2004 vond in Rotterdam het Congres Emissiehandel plaats. De overheid verschafte veel concrete informatie en vragen vanuit de bedrijven zoomden meer in op details.

Op het congres waren een kleine 200 bedrijven vertegenwoordigd die vanaf 1 januari 2005 onder het emissiehandelssysteem vallen. Daarnaast bestond ongeveer een derde van de deelnemers uit consultants. Opvallend was de verschuiving van (milieu)technische naar meer juridische en fiscale interesse ten opzichte van vorige bijeenkomsten.

Fiscale behandeling

Een voorbeeld van dergelijke praktische vraagstukken is de behandeling van emissierechten op de commerciŽle en fiscale balans van een bedrijf. Volgens Fred Klaassen van PWC zijn er nog geen duidelijke accountancyregels en is ook de fiscale status van emissierechten in veel landen nog onduidelijk. In elk geval is wel duidelijk dat emissierechten niet zomaar zonder fiscale implicaties kunnen worden verschoven naar een buitenlandse vestiging. Nationaal schuiven kan in een aantal gevallen wel.

In Nederland en in sommige andere landen zullen emissierechten fiscaal als 'voorraad' worden behandeld. In de eerste drie jaar zal de fiscale waarde van de emissierechten nul zijn, maar op het moment dat deze rechten verhandeld worden moet dat tegen de marktwaarde gebeuren. De winst die hiermee wordt behaald valt onder de vennootschapsbelasting. Boetes voor niet-dekkende emissierechten zullen in de meeste landen fiscaal niet aftrekbaar zijn.

In de boeken zullen emissierechten vooralsnog tegen de marktwaarde worden gewaardeerd, hetzij als voorraad, hetzij als 'immaterieel vast actief'. Klaassen wees er tevens op dat de behandeling van de btw per land afwijkt. "Maar daarover komt vermoedelijk een Europese richtlijn, die er kortgezegd op neerkomt dat de btw moet worden betaald door de kopende partij. Dat wil nu nog wel eens verschillen."

Register

Een zeer op de dagelijkse praktijk gericht verhaal hield Harm van de Wetering van de Nederlandse emissie-autoriteit in oprichting (NEa) over het register voor emissierechten. Van de Wetering legde uit hoe elk bedrijf een eigen account krijgt met daarop de verstrekte emissierechten. Daarin worden alle veranderingen geregistreerd van het aantal emissierechten van een bedrijf. "Maar de echte handel vindt plaats buiten het registratiesysteem om", aldus de NEa-beambte. "Om die handel te faciliteren zijn ook personal accounts mogelijk, waar personen toegang toe hebben die zijn gerechtigd tot handel." Alle nationale systemen zijn aan elkaar gekoppeld via het Community Independent Transaction Log (CITL) dat ook dagelijks registreert of de nationale registers nog met elkaar 'kloppen'. Van de Wetering verwacht dat daardoor voldoende zekerheden zijn ingebouwd tegen fraude.
De echte handel vindt plaats buiten het register om, ofwel bilateraal ofwel via een handelsplatform.

De praktijk wordt sinds 1 juni getest door 27 bedrijven in de grootschalige demonstratie. Daaronder bevinden zich vier elektriciteits-, zes chemiebedrijven en een aantal bedrijven uit de papierindustrie. "The proof of the pudding is in the eating", stelde organisator Hans Warmenhoven. "Het is weliswaar een demonstratie, maar ook een proef. Er mogen dingen misgaan. We zien nu al sommige problemen opduiken die nu nog kunnen worden opgelost."

In de volgende nieuwsbrief verschijnt een uitgebreider overzicht van de tussenresultaten van de demonstratie.

Hier vindt u een compleet overzicht van alle lezingen tijdens het congres.

Terug naar de inhoud

Deze nieuwsbrief wordt aan u verstuurd door de ministeries van EZ en VROM en door VNO-NCW, die gezamenlijk de Kerngroep CO2-Emissiehandel vormen. De nieuwsbrief staat onder redactie van Ecofys Publishing (eindredacteur Rolf de Vos).